Ech ginn verréckt

Meng éischt Semesterwoch ass kaum eriwwer a ech hunn schonn d'Gefill, datt ech 35-Stonne-Deeg brauch. Fir gläichzäiteg zwou Diplomer ze studéieren huet sech wéi eng gutt Iddi ugefaangen, mee elo fänke ech un ze verstoen, wat dat alles mat sech bréngt.

Meng Notizen stauen sech op, d'Aufgaben waarden net, an d'Stonnen schéngen ze verschwannen. Ech probéieren, mech ze organiséieren, alles am Grëff ze halen an mech selwer dovunner ze iwwerzeegen, datt ech et packen, mee et ginn Momenter, wou ech mech fillen, wéi wann ech op der Plaz trëppelen.

Dat Schlimmst ass net d'Müdlechkeet, mä datt ech mech an der Mëtt vun esou ville Verpflichtungen vergiessen. Wéini hunn ech d'lescht Kéier roueg gesat an nogeduecht, wéi ech mech fillen, wat ech wëll, oder einfach näischt gemaach?

Heiansdo konzentréiere mir eis esou staark drop, eis Ziler z'erreechen, datt mir vergiessen, d'Rees ze genéissen. Mir verlaangen méi vun eis selwer, wéi mir kënne ginn, a gleewen schliisslech, datt Paus maachen eng Zäitverschwendung ass.

Vläicht muss ech léieren, datt ech net alles kontrolléiere kann, datt et wichteg ass, organiséiert ze sinn, mee et ass och wichteg, op mech selwer ze lauschteren.

Well, um Enn vum Dag, wat ass de Sënn doran, d'Welt ze erueweren, wann ech dobäi verléieren, wien ech sinn?

Vläicht brauch ech keng fënnef an drësseg Stonnen an engem Dag. Vläicht muss ech léieren, déi véierzegvéier ouni mech selwer ze vergiessen ze liewen.